Ik hef mijn glas op Duitslands grootste actrice.
Er is geen Dietrich, er is geen Riefenstahl, er is alleen maar: von Hammersmark!
Daar komt hij weer.
Mevrouw von Hammersmark, waarom kwam u naar Frankrijk?
Dat gaat u niets aan, Sergeant-majoor.
U heeft wellicht niet gastvrijheid van de dame verbruid...
met uw dronken ongemanierd gedrag,
maar die van mij wel.
Mag ik er u er aan herinneren, Sergeant-majoor, dat u soldaat bent...
en dit een officierstafel is!
Ik stel voor dat u de juffrouw niet langer lastig valt...
en teruggaat naar uw tafel.
Pardon, Kapitein, maar u hebt een nogal ongewoon accent.
Waar komt u vandaan?
Je moet stomdronken zijn, of hartstikke gek...
om zo onbeschaamd tegen een officier te praten, Sergeant-majoor.
Ik hou jou en jou verantwoordelijk. Voer hem af...
of hij kan Max zijn verjaardag doorbrengen in de nor wegens openbare dronkenschap.
Mag ik misschien even?
Zoals de versgebakken vader, heb ook ik een scherp oor voor accenten.
En als hij, vind ook ik uw accent vreemd. Waar komt u vandaan, Kapitein?
Majoor, dit is hoogst...
Ik had het niet tegen u, Luitenant München.
Noch tegen u, Luitenant Frankfurt.
Ik praat met Kapitein Zonderplaats.
Ik ben geboren in een dorp in de schaduw van Piz Palu.
De berg? - Ja. In dat dorp spreken we allemaal zo.
Heeft u de Riefenstahl film gezien? - Ja.
Dan zag u mij. Herinnert u zich de fakkelscène? - Jazeker.
In die scène speelde ik, mijn vader, mijn zus en mijn twee broers.
Mijn broer was zo knap dat regisseur Pabst een close-up maakte.
Heer Majoor, als mijn woord iets uitmaakt,
ik kan instaan voor alles wat de jonge Kapitein zei.
Hij komt werkelijk van de voet van Piz Palu.
Hij was in de film en zijn broer was werkelijk veel knapper dan hij.
Ga jij maar terug naar je vrienden.
Mag ik bij u komen zitten? - Natuurlijk.
Geweldig.
Dus dat is de oorsprong van uw vreemd accent? Buitengewoon. Waarom bent u hier?
Behalve van een drankje genieten met deze bevallige dame?
Genieten van een bevallige dame behoeft geen uitleg.
Nee, ik bedoel in het land.
U bent duidelijk niet in Frankrijk gestationeerd, anders zou ik weten wie u bent.
Kent u iedere Duitser in Frankrijk?
ledereen de moeite waard is.
Ja... dat is wellicht het probleem. We hebben er nooit moeite voor gedaan.
Alle gekheid op een stokje, wat doet u in Frankrijk?
Ik begeleid de dame bij de filmpremière van minister Goebbels.
U bent dus de begeleider van Juffrouw von Hammersmark.
lemand moet haar aansteker dragen.
De Kapitein is mijn begeleider maar alle drie zijn mijn gasten.
We zijn al lang bevriend, sinds... jaren. Langer dan een actrice toe zou geven.
In dit geval, hef ik mijn glas op de drie grootste geluksvogels in deze ruimte.
Daar drink ik op!
Koningin Christina.
Ik moet zeggen, wat zij daar spelen, schijnt leuk te zijn.
Ik deed niet mee omdat u gelijk hebt Kapitein,
officieren en manschappen moeten zich niet verbroederen.
Maar gezien wij allemaal officier zijn...
samen met gecultiveerde bekenden van officieren,
kunnen we het zelf toch spelen?
Ja, graag. Een spelletje. - Geweldig.
Soldaten, kaarten alstublieft.
Goed dan, heren.
Het is de bedoeling, dat we de naam van een beroemdheid op een kaart schrijven.
Echt of verzonnen, maakt niet uit. Bijvoorbeeld, Confucius of Fu Machu.
Erik, meer pennen.
Ze moeten beroemd zijn. Geen tante Mien.
Wanneer U klaar bent, legt u de kaart ondersteboven op de tafel...
en schuif de kaart naar de persoon rechts van u.
De persoon aan uw linkerkant schuift zijn kaart voor u.
U pakt de kaart op zonder om te draaien,
likt de achterkant... zo, en plakt het op uw voorhoofd.
En in tien ja of nee vragen moet u raden wie u bent.
Schrijven. Schrijf toch.
Goed. Ik zal beginnen om een idee te geven.
Ben ik Duitser? - Nee.
Ben ik Amerikaan? - Nee.
Kom aan, hij gaat toch...
Kom nou, het is toch duidelijk dat hij niet in Amerika geboren is.
Maar... ik heb Amerika bezocht? - Ja.
Was dit bezoek... plezierig? - Niet voor u.
Is mijn geboorteland wellicht exotisch? - Ja.
Dat zou een aanwijzing kunnen zijn voor het oerwoud of de Oriënt.
Ik volg mijn instinct. Ben ik uit het oerwoud? - Ja.
Nu zou ik kunnen vragen of ik echt of verzonnen ben.
Maar dat is te makkelijk dus vraag ik dat niet, nog niet.
Ik ben dus is het oerwoud geboren?
Ik bezocht Amerika? - Ja.
Het bezoek bracht mij geen voordeel? - Nee.
Dit doet mij vermoeden dat het voor iemand anders wel in het voordeel was.
Toen ik uit het oerwoud naar Amerika kwam,
was dat met een schip? - Ja.
Was de reis tegen mijn wil? - Ja.
Was ik geboeid tijdens de reis? - Ja.
Werd ik in boeien getoond in Amerika? - Ja.
Ben ik het verhaal van de neger in Amerika? - Nee.
Dan moet ik wel King Kong zijn.
Bravo! Dit is indrukwekkend! - Ja, ja.
Nu ik het juiste antwoord gegeven heb, de glazen leeg drinken! Proost!
Wie volgt?
Majoor, ik wil niet onbeleefd zijn,
maar wij vieren zijn zeer goede vrienden...
en hebben elkaar al een lange tijd niet gezien.
Majoor, ik ben bang dat u stoort.
Matig u, Kapitein.
Alleen als de juffrouw zich hier stoort aan mijn aanwezigheid,
dan pas ben ik storend.
Is dat zo, juffrouw von Hammersmark, stoor ik u?
Nee. - Dat dacht ik ook niet.
De Kapitein schijnt immuun voor mijn charme te zijn.
Het is maar een grap, een grap. Natuurlijk stoor ik. Natuurlijk stoor ik.
Heren, laat me uw glazen bijvullen om daarna u en de juffrouw vaarwel te zeggen.
Erik heeft een fles 33 jaar oude whisky van de Schotse hooglanden.
Wat denkt u, heren?
Erg vriendelijk van u, Majoor.
Erik, de 33er en schone glazen!
Je moet de 33er niet verontreinigen met de troep die je eerst dronk.
Hoeveel glazen? - Vijf.
Niet voor mij. Ik hou van scotch, maar scotch niet van mij.
Ik ook niet, ik blijf bij champagne.
Drie glazen.
Mevrouw von Hammersmark. - Dank u.
Op een duizendjarig Duitse Rijk!
Ik heb genoeg van dit maffe theater.
Hoorde u dat? - Ja.
Dat is het geluid van mijn Walther, direct op uw testikels gericht.
Waarom heeft u een Walther gericht op mijn testikels?
Omdat u zichzelf verraden hebt, Kapitein.
U bent net zo Duits als deze scotch.
Majoor... - Heer Majoor..
Bek houden, slet!
Wilde u iets zeggen?
Ik wilde zeggen, dan zijn wij met z'n tweeën.
Ik had al een pistool op uw ballen gericht sinds u hier ging zitten.
En nu zijn we met z'n drieën.
Vanaf deze afstand ben ik een echte Fredrick Zoller.
Dit heeft alles weg van een netelige situatie.
Wat nu gebeuren gaat, Majoor,
is dat u gaat staan en met ons meegaat door die deur.
Nee, nee, nee, nee, ik dacht van niet.
Ik geloof dat u en ik allebei weten, Kapitein,
dat wat ook maar met andere mensen in deze ruimte gebeurt,
wij beiden nergens naar toe gaan.
Dat is echt jammer voor Sergeant-majoor Wilhelm en zijn beroemde vriendin.
Als u in leven wil blijven, moet u ook hen neerschieten.
Het ziet er naar uit dat de kleine Max als wees op zal groeien.
Hoe verdrietig.
Dat is het dan, ouwe jongen.
Ik hoop dat je het niet erg vindt als ik het laatste van je whisky drink.
Ga je gang, Kapitein.
Er is een speciale rang in hel, gereserveerd voor mensen die goede scotch verkwisten.
Gezien ik misschien elk moment aan de deur zal kloppen...
moet ik zeggen...
verdomd goed spul, sir.
Welnu,
wat betreft deze netelige situatie...
waarin we ons bevinden,
kun je blijkbaar nog maar één ding doen.
En wat zou dat zijn?
Stiglitz... - Zeg 'Vaarwel' aan je nazi ballen.
Jullie daar, wie zijn jullie?
Britten, Amerikanen? Wat?
Wij zijn Amerikanen. Wat ben jij?
Ik ben een Duitser, idioot!
Je Engels is goed, voor een Duitser.
Mee eens.
Laten we praten.
Oké, praat.
Ik ben een vader.
Onze baby werd vandaag geboren, in Frankfurt.
Vijf uur geleden. Hij heet Max.
We zaten hier te drinken, feesten.
Ze vielen hier binnen, schietend en moordend. Het is niet mijn schuld.
Oké, het was niet jouw schuld.
Hoe heet je, soldaat?
Wilhelm.
Zijn er nog levenden van onze kant? - Nee.
Ik leef nog!
Geen woord, hoer, of ik schiet!
Wie is daar?
Is die vrouw één van jullie?
Welke vrouw?
Wie dacht je, von Hammersmark! - Ja, ze is één van ons.
Dat dacht ik al. - Is alles goed met haar?
Overgelopen naar de Amerikanen, hè? Nu het slecht gaat.
Wilhelm! - Vuile verrader!
Ze is gewond. Ze leeft nog.
Oké, Wilhelm, kunnen we tot een akkoord komen?
Hoe heet jij? - Aldo.
Oké, Wilhelm, dit is mijn voorstel.
Laat mij en één van mijn mannen naar beneden komen en de vrouw meenemen.
Geen wapens, ik niet en jij niet, en we nemen de vrouw mee en gaan weg.
Dat is alles, Willy. Daarna ga jij jouw weg en wij de onze.
En de kleine Max groeit op en kan tikkertje spelen met zijn vader.
Wat denk je daarvan, Willy? Kunnen we elkaar daarin vinden?
Aldo?
Ik ben hier, Willy.
Ik zal je nooit vertrouwen, maar...
hoe kan ik...?
Is er een andere keus?
Oké, oké.
Aldo... Ik zal je vertrouwen. Kom naar beneden.
Hé, Willy waarom dat machinegeweer? Ik dacht dat we een afspraak hadden.
We hebben een afspraak. Neem de vrouw en verdwijn.
Niet zo snel. We hebben gewoon een afspraak en vertrouwen elkaar.
Een Mexicaanse impasse is geen vertrouwen.
Het is pas een Mexicaanse impasse als jij ook een wapen richt.
Jij richt je wapen op ons. Als je schiet, zijn wij dood.
Boven hebben ze granaten. Als ze één hierin gooien, ben jij dood.
En dat is een Mexicaanse impasse. En dat was niet de afspraak.
Geen vertrouwen, geen afspraak!
Wilhelm, wees niet dom, denk aan Maximilian.
Goed...
Akkoord.
Neem die vuile verrader mee en laat me haar niet meer zien.
Niet zo verdomde snel, dokter. Vertel hem met z'n hond te gaan spelen.
U moet weg.
Voor we die kogel er uit halen, moet je wat vragen beantwoorden.
Een paar vragen waarover?
Ik heb drie dode mannen achtergelaten. Vertel me wat er goddomme gebeurd is.
De Britse officier vergat even Duitser te zijn. en de Gestapo majoor zag het.
Voor we praten over wie John neergeschoten heeft,
waarom liet je mijn mannen naar een afspraak gaan in een kelder vol met nazi's?
Omdat jij niet kon zien wat er binnen gebeurde,
begrijp ik, dat de aanwezigheid van nazi's daar vreemd overkomt.
In het Engels hebben we een woord voor dat soort 'vreemd': verdacht.
Denk even na. Je laat je leiden door een verkeerde voorstelling van zaken.
Je hebt de Sergeant-majoor ontmoet. Je herinnert je Willy toch wel?
Ja, ik herinner me.
Zijn vrouw kreeg een kind vandaag, hij werd va... Jij overviel de baby's vader.
Zijn commandant gaf hem en zijn vrienden een vrije avond om het te vieren.
Dat daar Duitsers waren, was een valstrik door mij gezet,
of een tragisch toeval. Eén van de twee.
Hoe is het gevecht begonnen?
De Engelsman viel door de mand.
Hoe deed hij dat?
Hij bestelde drie glazen.
Hij bestelde drie glazen... dat is de Duitse drie.
De eerste manier ziet er vreemd uit. Het zou Duitsers inderdaad opvallen.
Oké, stel dat er geen Duitsers waren en alles volgens plan verliep.
Wat was de volgende stap?
Smokings.
Om hen bij de première te laten verschijnen in militair uniform...
zou, met al die militairen daar, suïcidaal zijn.
Maar gekleed als leden van de Duitse filmindustrie,
in smoking, vallen ze niet op tussen alle anderen.
Een kleermaker zou vanavond voor drie passende smokings zorgen.
Hoe was je van plan ze binnen te krijgen bij de première?
Pak mijn tas even.
Luitenant Bicox zou gaan als mijn escort.
De andere twee als een Duitse cameraman en zijn assistent.
Zou je ons nog binnen kunnen krijgen?
Spreek je beter Duits dan je vrienden? Nee.
Ben ik beschoten? Ja.
Ik zie me voorlopig niet in het betoverende licht over het rode tapijt trippelen.
En al helemaal niet morgenavond.
Maar... er is iets dat je niet weet.
Er zijn twee nieuwe ontwikkelingen betreffende Operatie Kino.
Eén. De gelegenheid is verplaatst van de Ritz naar een veel kleinere gelegenheid.
Dat alles op het laatste moment? Niet bepaald Germaans.
Waarom doet Goebbels dingen op zo'n idiote klotemanier?
Heeft waarschijnlijk iets te maken met de tweede ontwikkeling.
En dat is?
De Führer zal de première bijwonen.
Ik heb nagedacht over mijn positie ten aanzien van...
jouw Parijse première van 'De Trots van de Natie'.
Terwijl de laatste weken verstreken en de Amerikanen op de kust geland zijn...
moet ik keer op keer weer denken aan schutter Zoller.
Die jongen heeft iets wonderbaarlijks voor ons gedaan.
En ik begin te geloven dat mijn deelname aan dit evenement van enige betekenis kan zijn.
Krijg nou wat!
Waar denk je aan?
De kans om ome Adolf een dreun te geven, geeft een nieuwe kijk op de zaak.
Wat betekent dat nou weer?
Dat je zorgt dat we binnenkomen. - En dat ik waarschijnlijk een been verlies.
Vaarwel filmcarrière, het is leuk geweest.
Hoe kun je verwachten dat ik over de rode loper trippel?
De hondendokter gaat de kogel uit je poot graven.
Hij doet er dan gips omheen...
en jij hebt een verhaal over bergen en benen breken.
Echt Duits. Gek op bergbeklimmen, toch?
Ja, maar ik hou van roken, drinken, eten bestellen. Maar ik begrijp je.
We zorgen dat de morfine je oren uit komt.
Zo ga je met je kontje het rode matje op.
Ik weet vooraf dat dit een stomme vraag is,
maar spreken jullie Amerikanen nog andere talen?
Wij spreken een beetje Italiaans.
Vast en zeker met een vreselijk accent.
Maar dat hoeft ons niet direct de das om te doen.
Duitsers hebben geen goed oor voor Italiaans.
Dus jullie murmelen wat Italiaans opgeklopt met bluf. Dat is het plan?
Dat is het ongeveer.
Dat klinkt goed.
Klinkt klote, maar wat kunnen we anders? Naar huis gaan?
Nee, het is goed. Als je het niet verpest, krijg ik jullie daarmee het gebouw wel in.
En dan wat?
Mijn Italiaans is het beste dus ga ik als jouw escort.
Donny is de tweede beste, dus hij is je Italiaanse cameraman.
Omar is derde beste, dus hij is Donny's assistent.
Ik spreek geen Italiaans.
Zoals ik zei, derde beste. Gewoon je bek houden.
Begin alvast maar te oefenen.
Zo, Hugo.
Je bent gestegen in de wereld.
Luitenant maar liefst. En dat met jouw staat van insubordinatie. Hoe ongewoon.
En dat is Wilhelm Wicki.
Dat is een Oostenrijkse Jood die naar de Verenigde Staten emigreerde...
toen het heet onder de voeten werd voor de Israëlieten.
Zij zijn beiden in Duitsland geboren leden van de Basterds.
Ze trekken soms Duitse uniformen aan om eenheden in een hinderlaag te lokken.
Wat zoekt u in deze contreien?
Maar dit lijkt er niet op.
Het klopt niet.
Naar het schijnt ontbreekt iemand. Een modieus iemand.
Eruit!
Voor Max - veel liefs -
Bridget von Hammersmark.
Wanneer ik film, Duits praten.
Actie!
Maar hoe krijgen we het ontwikkeld? Alleen een suïcidale idioot als wij...
zou dat willen doen.
En hoe komen we aan 35mm film met geluidsspoor?
We moeten iemand vinden die 35mm film heeft en het kan bewerken.
En we dwingen hem of doden hem.
Breng die klootzak hier en leg z'n kop op de tafel!
Je doet wat we zeggen, of ik begraaf deze bijl in je landverraderskop.
Ik ben geen landverrader!
Marcel, kennen zijn vrouw en kinderen jou? - Ja.
Die zullen we het zwijgen opleggen nadat deze moffenhond gedood hebben.
Jannings, laat de ring eens zien. Laat zien, kom, kom.
Deze is verbonden aan de onderscheiding die ik aan de top van Duitse filmkunstenaars verleen.
Ja, Heer Doctor, ik ben zeer vereerd.
U heeft dat verdiend, maar ik geloof dat we na deze première er een filmster bij hebben.
Mag ik u voorstellen aan's werelds beste acteur, Emil Jannings.
Juffrouw, het is een genoegen u te leren kennen.
U heeft een prachtige cinema hier. - Ouwe charmeur.
Juffrouw von Hammersmark.
Kolonel Landa, dat is lang geleden. Flitsend als altijd.
Wat is er met mooie been gebeurd?
Een nevenproduct van de kontschopperij in de Duitse filmwereld, zonder twijfel?
Spaar me de complimenten, ouwe flirt.
Ik ken te veel van uw voormalige veroveringen om in die honingpot te vallen.
Even serieus, wat is er gebeurd?
Tja, ik dacht, stom genoeg, bergbeklimmen eens te proberen.
Bergbeklimmen? Daarmee heeft u uw been verwond, met bergbeklimmen?
Geloof het of niet.
Vergeef me, juffrouw. Ik bedoelde niet uw ongeluk belachelijk te maken.
Maar bergbeklimmen?
Ik ben nogal nieuwsgierig. Wat bewoog u zo'n dom avontuur te ondernemen?
Dat was eens en nooit meer. Dat kan ik u verzekeren.
Het gips lijkt me net zo vers als mijn oom Gustav.
Wanneer beklom u de berg, gisteravond?
U bent opmerkzaam, Kolonel. Het gebeurde gistermorgen.
En waar precies in Parijs ligt deze berg?
Ik plaag maar wat. U kent mij, mijn grapjes zijn soms grof.
Wie zijn deze knappe begeleiders?
Jammer genoeg spreekt geen van de drie een woord Duits.
Het zijn mijn vrienden uit Italië.
Dit is de opmerkelijke stuntman, Enzo Gorlomi.
En dit is een getalenteerd cameraman, Antonio Margheriti...
en Antonio's camera assistent, Dominic Decocco.
Heren, dit is een oude vriend, Kolonel Hans Landa van de SS.
Goedendag.
Mijne heren, dank U.
Dank U.
Gorlomi? Zeg ik dat correct?
Ja. Correct.
Gorla... Gorlomi? Zou u het nog eens willen zeggen?
Gorlami.
Pardon. Hoe?
Gorlami.
Nog eens.
Gorlami.
Wat was uw naam ook weer?
Antonio Margheriti.
Nog eens?
Margheriti.
Nog eens. Maar laat me de echte muziek er in horen.
Margheriti.
Margheriti. En u?
Dominic Decocco. - Hoe?
Dominic Decocco. - Bravo. Bravo.
Mijn twee cameravrienden moeten nodig hun plaatsen gaan vinden.
Mag ik uw toegangsbewijzen zien?
Het moet voor een ster van uw status niet al te moeilijk geweest zijn...
toegangsbewijzen voor uw vrienden te bemachtigen.
0023 en 0024. Makkelijk te vinden. Arrividerci.
Arrividerci.
Kijk eens! Danielle Darrieux.
Goed.
Ik moet naar beneden en me onder de zwijnen begeven. Nog even controleren?
Spoel 1 is op de eerste projector. Spoel 2 op de tweede.
De 3e ligt hier klaar.
En de 4e voor als het nog moet. - Goed.
Het grote scherpschuttergevecht begint ongeveer in het midden van de 3e spoel.
Onze film begint op de 4e spoel. Tegen het eind van de 3e spoel...
ga je naar beneden, sluit je de zaal af en wacht je op mijn teken.
En op het signaal...
de fik er in.
Plaats nemen, alstublieft! De voorstelling gaat zo beginnen!
ledereen, gaat naar uw plaatsen! De voorstelling begint!
We moeten naar binnen. - Niet zo snel. Hermann?
Een glas champagne op 'De Trots van De Natie'.
Proost. - Proost. - Salute.
De voorstelling begint. Ga naar uw plaatsen!
Juffrouw, kunnen we elkaar even onder vier ogen spreken?
Natuurlijk, ja. - Excuseer ons.
Gaat u zitten, juffrouw.
Juffrouw Mimieux gaf mij toestemming haar kantoor te gebruiken.
Laat mij uw voet eens zien.
Pardon?
Leg uw voet op mijn schoot.
Kolonel, ik vind dit ietwat gênant.
Zou u mij willen geven wat u in mijn rechter jaszak vindt.
Mag ik?
Daar!
Wat is die uitdrukking ook weer? Wie de schoen past, trekke hem aan.
Want nu, Kolonel?
De man in de witte smoking.
Slim.
Ik heb de Führer verteld dat iedereen zit en dat hij binnen kan komen.
Dank je, Hans.
Jullie vuile, gore...!
Zoals Stanley tegen Livingston zei, 'Luitenant Aldo Raine, I presume?'
Hans Landa.
Je hebt het lang volgehouden. Helaas ben je nu in handen van de SS.
mijn handen, om exact te zijn.
En ze hebben lang gewacht om jou aan te raken.
Ik zag je terugdeinzen.
Utivich? - Bent u dat, Luitenant?
Ja.
Weet u wat er met Donny gebeurd is? Omar? De vrouw?
Nee, dat weet ik niet.
Vertel me, Aldo, als ik zat waar jij zit, zou jij vergevingsgezind zijn?
Nee.
Hoe is die uitdrukking ook weer over schoenen en voeten?
lets met passen en aantrekken. Ja, zoiets.
Jullie kunnen gaan. Blijf alert buiten.
Dus jij bent Aldo de Apache?
Dus jij bent een Jodenjager?
Ik ben een detective. een verdomd goede detective.
Mensen opsporen is mijn specialiteit.
Dus werk ik voor de nazi's om mensen op te sporen.
En, ja sommigen zijn Jood.
Maar Jodenjager! Gewoon een naam die bleef hangen.
U moet toegeven, het valt wel op.
Heb jij controle over hoe vijanden je noemen?
Aldo de Apache en de Kleine Man?
Wat bedoelt u, de Kleine Man?
Zo noemen de Duitsers jou.
De Duitsers noemen mij de Kleine Man?
Het bewijst wat ik bedoel. Ik ben verrast hoe lang u werkelijk bent.
Ik bedoel, je bent klein, maar bepaald geen circusdwerg zoals je reputatie suggereert.
Waar zijn mijn mensen? Waar is Bridget von Hammersmark?
Laten we gewoon zeggen dat ze kreeg wat ze verdiende.
Als je mensen als Bridget von Hammersmark koopt, krijg je waar je voor betaalt.
Betreffende jouw gevangenistuig, Sergeant Donowitz en soldaat Omar...
Hoe ken je onze namen?
Luitenant Aldo,
denkt u, dat we ook maar iemand van de overlevende verminkten niet ondervragen?
Ik veronderstel dat wij niet praten met enig onderling respect.
Nee, ik dacht van niet. - Welnu...
Waar de twee Italiaanse saboteurs nu zijn...
Op dit moment zouden Omar en Donowitz daar moeten zitten waar we hen achterlieten,
plaatsnummers 0023 en 0024. Als ik me niet vergis...
met explosieven nog om hun enkels en nog steeds bereid die te detoneren.
En jullie missie, voor sommigen een terroristische samenzwering,
loopt op dit moment nog steeds.
Dat is een opwindend verhaaltje. Wat volgt, Superman?
Ik hoef alleen maar met deze telefoon de cinema te bellen, en je plan is kapot.
Als ze daar nog zijn en als ze nog leven, met alle nadruk op als,
krijg je die jongens nooit te pakken zonder dat ze eerst die bommen detoneren.
Zonder twijfel. En ja, sommige Duitsers gaan dood en ja, de avond is verpest...
en ja, Goebbels is heel erg boos op jullie omdat zijn glorieuze avond letterlijk verknald is.
Maar Hitler krijg je niet, en Goebbels niet, en Göring niet, en Bormann niet.
En je hebt alle vier nodig om de oorlog te beëindigen.
Maar als ik niet telefoneer, pak je misschien wel alle vier.
En als je ze alle vier opblaast, beëindig je de oorlog. Vanavond.
Heren, laten we praten over de mogelijkheid om vanavond de oorlog te beëindigen.
Zoals ik het bekijk, gezien Hitlers dood, of mogelijke redding, van mij afhangt...
Als ik niets doe, is het alsof ik de oorzaak van zijn dood ben, zelfs meer dan jullie. Mee Eens?
Ik dacht van wel.
En jij, Utivich? - Ik dacht ook zo.
Heren, ik denk er niet aan Hitler, Goebbels, Göring, en Bormann te doden...
en eigenhandig de oorlog voor de geallieerden te winnen,
om later terecht te staan voor een Joods tribunaal.
Als jullie vanavond de oorlog willen winnen, moeten we tot een akkoord komen.
Wat voor akkoord?
Het soort waartoe jullie niet bevoegd zijn.
Maar een missie als die van jullie staat vast onder een bevelhebber.
Een generaal. Ik gok op... O.S.S., zou ik denken.
Joepie! Dat is een bingo!
Zeggen jullie het zó, 'dat is een bingo'?
Gewoon 'bingo' zeggen. - Bingo! Leuk!
Maar ik dwaal af. Waar waren we ook weer? O ja, een akkoord.
Daar staat en krachtige radio zender/ontvanger...
met daarachter een expert of dat gebied, Hermann.
Zorg dat ik met iemand verbonden word met vaardig schrift, die het gezag heeft...
de specificaties van mijn voorwaardelijke overgave, te aanvaarden en verlenen.
Weet je waar ik vandaan kom? - Zeg het maar.
Mayfield, Tennessee.
Ik had mijn aandeel in dranksmokkel.
Daar, als je dagelijks werk is wat de overheid 'illegale activiteit' noemt,
wat wij noemen, je gezin onderhouden met de verkoop van zelfgestookte drank,
ben je aan jezelf verplicht je kop erbij te houden.
Om het kort te houden, wij hoorden een verhaal te goed om waar te zijn.
En dat was het ook.
In jouw positie zou ik waarschijnlijk hetzelfde zeggen.
En 999.999 keer op een miljoen zou je gelijk hebben.
Maar in de bladzijden van de geschiedenis, een enkele keer, reikt het lot je de hand.
Wat zal onze geschiedenis vertellen?
Heeft u kauwgom?
Het is bijna tijd... Ik sluit de zaal af en ik ben daarna zo achter het scherm.
De militaire geschiedenis van deze avond is zowel geschreven als opgenomen...
maar ik maakte deel uit van Operatie Kino vanaf het eerste begin...
als een dubbelspion. Alles wat ik deed onder het mom van SS kolonel...
was gesanctioneerd door de O.S.S. als een noodzakelijk kwaad...
om mijn dekmantel geloofwaardig te maken voor de Duitsers...
en ik was het die het dynamiet van Luitenant Raine plaatste...
in de loge van Hitler en Goebbels om zeker te zijn van een fatale uitwerking.
Ik heb de Führer verteld dat het publiek plaats genomen heeft.
U kunt nu naar hem toe. - Dank je, Hans.
Tussen twee haakjes, dat laatste is feitelijk waar.
Ik wil mijn volledig militair pensioen en alle emolumenten behorende bij mijn rang.
Ik wil de hoogste militaire onderscheiding ontvangen voor mijn onschatbare hulp...
bij de ondergang van het Duitse Rijk.
In feite wil ik ook dat alle deelnemers aan Operatie Kino deze onderscheiding krijgen.
Ook volledig burgerschap voor mij, maar dat is vanzelfsprekend.
En ik wil graag dat de U.S.A. een huis voor mij koopt op Nantuckett Island...
als beloning voor de duizenden levens die ik redde door de tirannie...
van de Nationaal Socialistische Partij tot een sneller dan gedroomd einde te brengen.
Heeft u dat allemaal, sir?
Ook ik kijk uit naar een spoedige ontmoeting, sir.
Luitenant Raine? Hier komt hij.
Ja, sir.
Kolonel Landa vervoert u en soldaat Utivich in de vrachtwagen als gevangenen.
Hij en zijn radioman rijden de wagen vervolgens naar onze linies.
Eenmaal in ons gebied, geven Kolonel Landa en zijn man zich over.
U neemt over als chauffeur en brengt hen naar mij voor een nabeschouwing.
Alles duidelijk, Luitenant?
Ja, sir.
Over en uit.
Pardon, mijn Führer... mag ik even weg?
Alle begrip, mij jongen. Ga maar. We zien elkaar wel na de voorstelling.
Wie is daar?
Fredrick.
Bent u de exploitant van deze cinema? Ik wil mijn geld terug. Die acteur is waardeloos.
Wat doe je hier?
Ik wilde je gewoon zien.
Ik ben druk bezig. - Laat me dan helpen.
Het is niet leuk, Fredrick. Je mag hier niet komen.
Het is jouw première. Je moet bij hen zijn beneden.
Normaal gesproken, heb je gelijk.
Voor volgende films ben ik van zins naar behoren avonden als deze te doorstaan.
Maar het feit blijft, dat deze film over mijn gevechtshandelingen gaat.
In dit geval, dat ik veel mensen gedood heb.
Dus, het deel van de film die nu speelt, is niet echt iets wat ik graag zie.
Het spijt me voor je.
Dus ik kwam hier om te doen waar ik goed in ben. Jou ergeren.
En, zoals je nu kijkt, blijkt dat ik dat nog steeds doe.
Ben je er al zo aan gewend dat de nazi's je kont kussen...
dat je vergeten bent wat nee betekent?
Nee, je mag hier niet blijven. Ga weg!
Je hebt me pijn gedaan.
Goed te weten dat je iets kun voelen. Ook al is het beperkt tot fysieke pijn.
Ik ben geen man tegen wie je 'ga weg' zegt.
Er zijn over 300 doden in Rusland die dat zouden bevestigen, als ze dat konden.
Na alles wat ik gedaan heb voor je, is het niet slim respectloos te zijn.
Doe de deur op slot. Wat?
Deur op slot. We hebben niet veel tijd.
Mag ik vragen waarom?
Je wilt dus niet helpen. - Nee, nee, nee. Toch wel.
Dus je wilt... dat ik de deur op slot doe?
Voor de vijftigste keer, ja.
Toen ik die vent koud maakte, sneed ik een mooi souvenir voor hem.
Kun je het aan? - Ik moet wel.
Groots, beste man, groots. Uw beste werk ooit.
Dank u, mijn Führer. Dank u.
Wie wil een boodschap aan Duitsland sturen?
Ik heb een boodschap voor Duitsland...
dat jullie allemaal dood gaan.
Stop! Uit! - Projector uit zetten!
Ik wil dat jullie goed naar het gezicht kijken van de Jood die het gaat doen.
Marcel... Platbranden.
Ja, Shosanna.
Ik ben Shosanna Dreyfus en dit is het gezicht...
van Joodse wraak.
Dit is de Amerikaanse linie, Heer Kolonel.
Uitstekend, Hermann.
Hermann, neem hun handboeien af.
Hierbij geef ik me officieel over aan u, Luitenant Raine.
Wij zijn uw gevangenen.
En mijn mes?
Dank je wel, Kolonel.
Utivich, handboeien voor de Kolonel. Achter de rug.
Is dat nu echt nodig?
Alles voor de show.
Scalpeer Hermann.
Ben je gek! Waarom doe je dat?
Ik heb afspraken gemaakt met de generaal over zijn leven.
Ja. De afspraak werd gemaakt, maar wat betekent hij voor hen? Ze hebben jou nodig.
Je krijgt de kogel hiervoor!
Dacht van niet. Op mijn donder, ja. Maar dat heb ik vaker gehad.
Utivich en ik hoorden de afspraak die je met de grote jongens maakte.
Vannacht de oorlog beëindigen? Zo'n afspraak zou ik ook maken.
En jij, Utivich? Ook zo'n afspraak? - Zou ik ook doen.
Ik neem je het niet kwalijk. Verdomd goeie afspraak.
En de schattige villa die je versierd hebt.
Als je bereid bent het hele Oppercommando te barbecueën, is dat misschien iets waard.
Maar ik heb één vraag.
Wanneer jij je villaatje op Nantuckett Island betrekt,
denk ik dat jij je mooie SS uniform niet meer zal dragen, toch?
Dacht ik al. Dat kan ik niet uitstaan.
En jij, Utivitch? Kun jij dat uitstaan?
Voor geen verdomde centimeter, sir.
Als ik mijn zin kreeg, draag je dat verdomde uniform voor de rest van je klote leven.
Ik weet dat zoiets niet praktisch is, dat je het vroeger of later toch weg moet hangen.
Dus ga ik je iets geven wat je niet weg kan hangen.
Weet je wat, Utivich, dit kon wel eens mijn meesterwerk zijn.
Vertaling door Hofhil. Gedownload van www.ondertitel.com